Miłość do Ciebie oczy mi przysłania

Duszę ogarnia i członki przjmuje,

Na nic lekarstwa i wszystkie starania.

Coraz to pewniej się w sercu lokuje.

Nie mam ni twarzy, czasem walory upadłe.

W innych wartosciach znajduję dowody.

Lecz kiedy lustro w strzepach, ukarze mój obraz,

Zasiekany już starością i grzech mój wymażesz z pamieci, to wiedz,  Ciebie tylko miłuję.

I Twoją barwą, dni tylko moje maluję.

Kiedy ostygnę niby umarła, dłuzej nie rozpaczaj.

Czytając w myślach , nie wspominaj obrazów ręki, która go skresliła w pamieci.

Tak, kocham ,  kocham Cię bardzo, że chciałabym obraz mój wydrzeć z Twojej pamięci, 

Niż jedną łżę z Twojego oka.

Jeżeli myśl ma  przywdzieje na Cię wspomnienia,

Jeżeli już nie tu będę, nie próbuj mojego imienia.

Nie chcę być dłużnej kochana.